Yece yolda - 1

Yağmurcuğuma hamile ikende, o doğduktan sonrada yolculuk yapmaktan hiç çekinmedim. Benim tontonumda belki de bu yüzden (belkide büyükanne, anneanne, büyük dedenin yolculuk sever genlerinden dolayı) yolculukları seviyor. Büyüdükçe yolculuk yapmak da zorlaşıyor ama olsun, biz yolculukları bitirmdurdurmayı düşünmüyoruz.
Ana kucağını Yağmur doğmadan almıştık. Doğumdan itibarende kullandık. İlk zamanlar altını küçük bir yastık ile desteklemek gerekti ama 4. aydan sonra yastığı attık. Yaz tatilinde 2 aylığına anneanneye giderken anakucağını götüremedik, ama orada da Ecren ve Kerem'in anakucaklarını kullandık. Yağmur daha küçükken ana kucağına yattıktan bir süre sonra hemen uykuya dalıyordu, daha rahat oyalanıyordu. Ama artık uykusu yoksa uyumuyor ve uzun süreli ana kucağında durmak istemiyor. Bu olay zaman zaman keyifli olabiliyor, dışarıda ki moo mo inekleri, mee me kuzuları vs izlemek hoş oluyor tabi ama kucakta taşımanın tehlikeli olduğunu düşününce bu olayı çok uzatmamaya, onu anakucağında oyalamaya çalışıyorum. En sevdiği oyuncakları, galeta, elma bunu amaç için kullandığımız araçlar.

Yağmur için arka pencereye bir perde aldık ve iyi ki almışız. Bu perdeden önce güneşten korunmak için türlü yöntemler deniyorduk. Perde hem güneşten korunmak için rahat hemde tontike yol arkadaşı oluyorlar. Winnie the Pooh karakterlerini sadece perdesinden biliyor kızım, henüz çizgi filmlerini izlemedi. Ama bir kitabını almak iyi olacak sanırım.